Recensie (Rob):

Na een jaar wachten was het eindelijk zover! Op 19 november, tijdens de openingsavond, ben ik meteen naar Wicked (Part 2) – For Good gegaan. Deel 1 zag ik vorig jaar tijdens een persvoorstelling, en lange tijd wist ik niet goed wat ik daarvan moest vinden. Het open einde maakte me wél enorm nieuwsgierig naar het vervolg, dus ik wilde hoe dan ook snel naar de bioscoop om nu echt een mening te kunnen vormen over deze twee Wicked-films.

De titel veranderde uiteindelijk naar Wicked: For Good, een duidelijke verwijzing naar het prachtige duet dat Elphaba en Glinda samen zingen. Hun vriendschap blijft dan ook het kloppende hart van dit deel. Het voelt eigenlijk nauwelijks als een vervolg, omdat het verhaal direct verdergaat na de gebeurtenissen uit Part I.

In dit laatste hoofdstuk zijn Elphaba en Glinda van elkaar vervreemd en moeten ze omgaan met de gevolgen van hun keuzes. Elphaba (Cynthia Erivo) wordt nu gezien als de Boze Heks van het Westen en leeft in ballingschap, terwijl ze blijft strijden voor de dieren van Oz en probeert de waarheid over de Tovenaar (Jeff Goldblum) te onthullen. Glinda (Ariana Grande) is ondertussen het stralende symbool van goedheid geworden en geniet van haar populariteit in Smaragdstad.

De toon is wat duisterder dan in het eerste deel, waardoor Cynthia Erivo meer kwetsbaarheid in haar rol kan leggen. Ze laat mooi zien hoe Elphaba blijft vechten, ondanks alles. Ariana Grande houdt Glinda’s zachtheid vast, maar laat ook goed zien hoe ze twijfelt tussen haar publieke imago en haar verlangen om het goed te doen – vooral richting Elphaba.

Toen ik deel 1 voor het eerst zag, kende ik eigenlijk weinig van Wicked. Ik wist niet veel over de wereld, de personages of de link met The Wizard of Oz. Visueel vond ik het toen al spectaculair, en dat is in For Good opnieuw het geval. De wereld ziet er echt fantastisch uit.

Wat in beide delen overeind blijft, is de geweldige chemie tussen Erivo en Grande. Door hen leef je echt mee en voel je hoe hun verschillende overtuigingen hen langzaam uit elkaar drijven. Dat levert mooie, soms tragische momenten op.

Toch werkt niet alles even goed. Sommige bijrollen zijn wat vlak en missen achtergrond. En hoewel de zang van de hoofdrolspeelsters prachtig is, blijven de nieuwe nummers in de tweede helft minder hangen dan die uit deel 1. Part I had simpelweg meer muzikale uitschieters. For Good heeft zeker sterke momenten, maar haalt dat niveau niet altijd.

De verwijzingen naar The Wizard of Oz, vooral rondom Dorothy, voelen soms wat geforceerd. Ze blijft steeds op afstand, waardoor haar rol wat vreemd aan het verhaal is toegevoegd. Jammer, want met haar achtergrond had dat sterker gekund. Al moet ik zeggen: ik vond de verwijzingen zelf wél leuk, het voelt alsof het verhaal nu compleet is, misschien zelfs als opmaat naar een Wizard of Oz-verfilming?

Alles bij elkaar verdienen Cynthia Erivo en Ariana Grande alle lof. Ondanks dat For Good iets rommeliger is dan Part I, zie je duidelijk hoeveel passie in deze tweedelige verfilming zit. Voor fans is het een mooi, bevredigend slot, ook al haalt het niet helemaal de magie van het eerste deel.

Beide films vind ik sterk, met ieder hun eigen plus- en minpunten. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat ik net als Wicked Part I, For Good beoordeel met 4 sterren!

Recensie (Jeroen):

Op 19 november heb ik Wicked: For Good in Dolby Cinema gezien. Ik keek erg uit naar deze film, al was het maar, omdat ik erg benieuwd was hoe het verhaal van deel 1 verder zou gaan en tot een einde gebracht zou worden. In deze recensie vertel ik jullie of mijn hoge verwachtingen zijn waargemaakt.

Alleerst natuurlijk het verhaal. For Good pakt het verhaal kort na de gebeurtenissen van de eerste film op en laat zien dat Elphaba nog steeds wordt opgejaagd door Madame Morrible, The Wizard en hun apenleger. Al het goede dat Elphaba probeert te doen, onder andere door aan te tonen dat The Wizard niet is wie hij beweert te zijn, wordt door Madame Morrible verdraaid. Hierdoor keert op een bepaald moment zelfs haar eigen zus, Nessarose, zich tegen haar. Glinda en Fiyero blijven daarentegen geloven in Elphaba’s onschuld en doen hun best om haar naam te zuiveren. Of dat ze lukt, moet je zelf in de bioscoop gaan ervaren.

Persoonlijk vond ik het verhaal in de eerste helft van de film wat rommelig, maar gelukkig herpakt het verhaal zich in de tweede helft, waardoor het uiteindelijk toch sterk overkomt. Ik heb de musical nooit gezien of gelezen hoe het verhaal verdergaat, dus voor mij was alles een complete verrassing.

Het acteerwerk in de eerste film vond ik al sterk, maar in deze film vond ik het misschien nog wel beter. Vooral Cynthia Erivo en Ariana Grande wisten opnieuw te overtuigen, met name in de onvermijdelijke emotionele scènes. Daar laten ze wat mij betreft duidelijk zien dat ze niet alleen geweldige stemmen hebben, maar ook écht kunnen acteren. Vooral in hun non-verbale communicatie naar elkaar toe, zoals bijvoorbeeld hoe ze op dat soort momenten naar elkaar kijken. Dat vond ik, net als in de eerste film, erg sterk.

Nu kom ik op een punt waarop ik deel 1 sterker vond dan deze film: de muziek. Afgezien van For Good, No Good Deed en Girl in the Bubble, vond ik de muziek (nog) niet memorabel. Dit kan natuurlijk bij toekomstige kijkbeurten nog veranderen.

Wat ik dan wél weer heel goed vond qua muziek, was hoe de liedjes uit de vorige film op een knappe manier werden verweven in de scènes van deze film. Daardoor voelde alles muzikaal toch mooi met elkaar verbonden.

Als conclusie kan ik zeggen dat de film, ondanks het wat rommelige begin, zich sterk herpakt. Hierdoor verliet ik de zaal uiteindelijk voldaan en ontroerd, met een paar weggepinkte traantjes. Ik kan de film dan ook zeker aanraden, vooral in een Dolby- of IMAX-zaal.

Deel 2 is wat mij betreft niet beter dan deel 1, maar dat hoeft ook niet: samen vormen ze een mooi, afgerond verhaal. Voor nu geef ik de film vier fonkelende sterren, al kan dat bij toekomstige kijkbeurten nog veranderen.

Als laatste wil ik zeggen dat, als dit inderdaad het laatste is wat we in deze vorm van deze personages zullen zien, ik dat enerzijds wel snap. Maar anderzijds zou ik met alle liefde nóg meer van dit universum willen meemaken.