Recensie (Rob):

Avatar: Fire and Ash is het langverwachte derde deel in de Avatar-reeks en draait nu eindelijk in de bioscopen. Toch voelde de wachttijd van drie jaar een stuk minder lang dan die tussen de eerste twee films. Waar we maar liefst dertien jaar moesten wachten op Avatar: The Way of Water (2022), is dit nieuwe deel ‘slechts’ drie jaar later verschenen.

Dat komt mede doordat de latere films in een hoger tempo zijn geproduceerd. Tijdens de opnames van Avatar 2 zijn zelfs al delen van Avatar 3 en Avatar 4 gefilmd. Fire and Ash, opnieuw geregisseerd door James Cameron, bouwt verder op de avonturen van Jake Sully en Neytiri.

Ik heb om me heen veel negatieve reacties gelezen en gehoord. Toch hield dat mij niet tegen om mij opnieuw onder te dompelen in de prachtige wereld van Pandora. En gelukkig maar, want hoewel veel recensies kritisch en negatief zijn, kom ik zelf uit op een score van 4,5 sterren. Misschien ben ik daarmee een vreemde eend in de bijt (vind ik helemaal niet erg), maar in deze recensie zal ik uiteraard uitleggen waarom.

Avatar Fire and Ash is een film die indruk maakt, en dan zit het wat mij betreft met een film al helemaal goed! James Cameron weet opnieuw een indrukwekkende wereld neer te zetten waarin we nóg meer van Pandora te zien krijgen. Net als in de vorige delen wordt de ‘worldbuilding’ verder uitgediept, maar dit keer verkent hij ook nieuwe gebieden en introduceert hij nieuwe Na’vi-stammen, zoals de ‘Ash people’ die leven in de vulkanische, asachtige regio’s van de planeet. De strijd tegen Quaritch en de ‘skypeople’ staat opnieuw centraal. Ja, het is weer diezelfde confrontatie, maar dit wordt ditmaal afgewisseld met meer diepgang voor de personages en andere sterke scénes.

Sommige scènes waarin we iets onverwachts te zien krijgen, zijn kort, maar wie goed oplet, ontdekt genoeg interessante details. Zo zien we bijvoorbeeld in het “industriële mensengebied” hoe de mensheid steeds meer te weten komt over de Na’vi. Horden mensen met mobieltjes en camera’s staan langs de hekken om een glimp op te vangen van de blauwe wezens. Het beeld weerspiegelt onze eigen wereld van vandaag, waarin iedereen met een telefoon in de aanslag staat, maar laat ook zien hoe groots de wereld van Avatar is — veel meer dan alleen Pandora. Dit gaf mij zelfs een beetje The Lost World: Jurassic Park-vibes. De mensheid tegenover een avontuurlijke onbekende wereld.

Daarnaast was het boeiend om te zien hoe het personage Kiri verder werd uitgediept. Je leeft echt mee met de personages, mede omdat ze zo goed zijn uitgewerkt; de character building is simpelweg uitstekend. Met zoveel karakters is dat vaak lastig, maar Avatar slaagt hier keer op keer in, en in dit derde deel viel het mij extra op. Spider (gespeeld door Jack Champion, ook wel “Monkey Boy”) krijgt bovendien een grotere rol, wat de film ten goede komt. Zijn aanwezigheid voegt humor en luchtigheid toe, maar hij speelt ook een andere rol: zijn relatie met zijn vader, Colonel Miles Quaritch, geeft het verhaal af en toe een andere wending dan alleen de bekende strijd — iets waar veel recensenten kritiek op hebben.

Over de visuals hoef ik eigenlijk nauwelijks iets te zeggen (of eigenlijk juist wel, want dit is toch wel het paradepaardje van de Avatar-films): opnieuw adembenemend. Echt een prachtig staaltje werk. Na het eerste deel vind ik persoonlijk dat Fire and Ash het beste deel tot nu toe is, mede doordat de villain Varang interessant is en daadwerkelijk als een dreiging aanvoelt.

Het was ook een belevenis om de film in IMAX 3D te zien. De techniek lijkt iedere keer beter te worden. Hoewel tegenwoordig weinig films in 3D uitkomen, voelde het hier als een waardevolle toevoeging en minder intens dan vroeger.

Conclusie:
Qua speelduur had Fire and Ash wat korter mogen zijn, en deze blockbuster komt uiteraard het beste tot zijn recht op het grote doek. Ik verwacht niet dat ik de film snel zal herbekijken, simpelweg vanwege de lengte. Maar als je bedenkt hoe indrukwekkend alles is gemaakt – de karakters, de wereld, de dieren, de volken, de stammen en natuurlijk de visuals – dan is dit echt een knap staaltje werk. Laat dat maar over aan James Cameron!