In mijn podcast stipte ik het al even aan: de laatste tijd verschijnen er maar weinig bioscoopfilms die me echt weten te raken. Project Hail Mary was daarop een uitzondering, een titel waar ik al geruime tijd naar uitkeek. Dat heeft natuurlijk ook te maken met mijn voorliefde voor sci-fi denk aan films als Interstellar, The Martian, Dune en Blade Runner.

De grote vraag blijft dan altijd: maakt zo’n film de verwachtingen ook waar? Dat is ook hier weer het punt waarop alles samenkomt. Wat misschien nog meespeelt, is dat ik het boek niet heb gelezen. Ik ging er dus volledig blanco in, zonder voorkennis en met nauwelijks trailerbeelden in mijn hoofd (die had ik hooguit één keer gezien). Dat maakte de ervaring in ieder geval een stuk puurder.

De film kiest voor een slimme en toegankelijke manier om je het verhaal in te trekken. We volgen Dr. Ryland Grace (Ryan Gosling), die ontwaakt aan boord van een ruimteschip zonder direct te weten hoe of waarom hij daar is. Samen met hem puzzelt de kijker stukje bij beetje de situatie in elkaar. Al snel wordt duidelijk dat zijn aanwezigheid allesbehalve toevallig is: wat hij doet, kan het verschil betekenen tussen het voortbestaan van de mensheid of totale ondergang.

Zonder al te veel poespas blijkt het schip onderweg naar Tau Ceti, een ster in het sterrenbeeld Walvis. Die ster lijkt namelijk als enige niet te worden aangetast door een mysterieus interstellair organisme dat onze eigen zon langzaam verzwakt. De gevolgen daarvan zijn desastreus: als er niets gebeurt, ziet de toekomst van de aarde er binnen enkele decennia bijzonder somber uit. Het mysterie rond Tau Ceti zou dus zomaar de sleutel kunnen zijn tot een oplossing.

Tegelijkertijd speelt het verhaal zich in een nabije toekomst af, waarin ruimtereizen een stuk verder ontwikkeld is dan nu – al blijft het de vraag hoe realistisch dat allemaal is. Gaandeweg ontdekken we ook hoe Grace, die eigenlijk een vrij gewone middelbareschooldocent is, in deze uitzonderlijke situatie terecht is gekomen. Projectleider Eva Stratt (Sandra Hüller) blijkt daarin een cruciale rol te spelen, en haar keuzes geven extra lading aan de missie waar alles vanaf hangt.

Project Hail Mary weet als sci-fi film op veel vlakken indruk te maken, al is het zeker geen foutloze reis door de ruimte. Als liefhebber van het genre heb ik enorm genoten van de visuele kant van de film: de beelden, de cinematografie en de manier waarop het ruimteschip en de ruimte zelf in beeld worden gebracht, zijn ronduit prachtig. Het is duidelijk dat hier veel aandacht en zorg in is gestoken, en dat betaalt zich uit in een geloofwaardige en meeslepende setting.

Wat de film echter echt naar een hoger niveau tilt, zijn de acteerprestaties. Ryan Gosling zet een sterke en overtuigende Ryland Grace neer, met precies de juiste balans tussen humor en emotie. Toch was ik misschien nog wel het meest onder de indruk van Eva Stratt. Haar rol blijft hangen, en ze weet elke scène waarin ze verschijnt extra gewicht te geven. Een absoluut hoogtepunt vond ik de karaokescène met haar, een moment dat niet alleen opvalt door zijn charme, maar ook door de oprechte menselijkheid die het toevoegt aan het verhaal.

Toch kent Project Hail Mary ook zijn mindere kanten. De interactie met Rocky, die in het begin interessant en vernieuwend aanvoelt, begint na verloop van tijd wat langdradig te worden. Op een gegeven moment merkte ik zelfs dat de scènes op de ruimtestationbasis mij meer begonnen te boeien dan de momenten met Rocky. Daarnaast balanceert de band tussen Ryland Grace en Rocky soms op het randje van kinderachtig, en af en toe gaat de film daar net iets te ver in mee. Hierdoor dreigt het verhaal zijn spanning te verliezen en zelfs een beetje eentonig te worden.

Wat ik verder miste, was wat meer variatie en spanning. Ondanks de sterke basis en indrukwekkende visuals had de film op bepaalde momenten wel een extra impuls kunnen gebruiken om het geheel dynamischer te maken.

Al met al is Project Hail Mary een visueel sterke en goed geacteerde sci-fi film met memorabele momenten, maar ook met enkele keuzes die het tempo en de spanning niet altijd ten goede komen. Zeker de moeite waard voor fans van het genre, al had er hier en daar nog wat meer scherpte en balans in mogen zitten. Ondanks de punten van kritiek heeft Project Hail Mary meer dan genoeg sterke kanten om overeind te blijven. Het zou simpelweg onterecht zijn om deze film met een onvoldoende weg te zetten. Daarom kom ik uit op een score van 3,5 van de 5 sterren, een ruime voldoende.